مكروهات نماز جماعت

1- اگر در صف هاى جماعت جا براى ايستادن باشد ، مكروه است كه انسان تنها بايستد.
2- مكروه است كه مأموم ذكرهاى نماز را طورى بگويد كه امام بشنود.
3- مسافرى كه نماز ظهر ، عصر و عشا را دو ركعت مى خواند ، مكروه است كه در اين نمازها به كسى كه مسافر نيست اقتدا كند.
4- كسى كه مسافر نيست ، مكروه است كه در نمازهاى ظهر ، عصر و عشاء به مسافر اقتدا كند.
5- كراهت دارد كسى كه مرض جذام يا پيسى دارد ، براى ماءموم سالم امامت كند.
6- كراهت دارد كسى كه حد و تازيانه خورده و توبه كرده است ، امامت كند.
7- كراهت دارد مسلمانى كه در بلاد كفر ساكن است ، براى مسلمانى كه در بلاد اسلامى ساكن است ، امامت كند.
8- مكروه است كسى كه تيمم كرده ، براى كسى كه با وضو و يا با غسل مى باشد، امامت كند.
9- اگر براى امام جماعت در اثناء نماز ، اتفاقى افتد (حدثى از او سر بزند يا بى هوش شود) كه نتواند نماز را تمام كند، از آن جايى كه بايد كسى از مأمومين به جاى او گماشته شود براى امامت ، كراهت دارد كه به جاى او ماءمومى گماشته شود كه در اثناء نماز رسيده ، بلكه سزاوار است ماءمومى كه از اول اقامه نماز حاضر بوده ، به نيابت از امام نماز را ادامه دهد.
10- مكروه است بعد از اين كه مؤذن جمله قد قامت الصلوة را گفت ، امام و مأموم صحبت كنند.
11- كراهت دارد كسى كه كور است ، براى كسى كه بينا است ، امامت كند.

فضيلت نماز جماعت  

مستحب است كه نمازهاى واجب مخصوصا نمازهاى يوميه را به جماعت بخوانند و در نماز صبح ، مغرب و عشا، براى همسايه مسجد و كسى كه صداى اذان را مى شنود بيشتر سفارش شده است .
در روايتى آمده است كه اگر يك نفر به امام جماعت اقتدا كند، هر ركعت از نماز آنان ثواب صد و پنجاه نماز و اگر دو نفر اقتدا كنند، هر ركعتى ثواب ششصد نماز دارد و هر چه بيشتر شوند، ثواب نمازشان بيشتر مى شود تا به ده نفر برسند، عده آنان كه از ده گذشت اگر تمام آسمانها كاغذ و درياها مركب و درختها قلم و جن و انس و ملائكه نويسنده شوند، نمى توانند ثواب يك ركعت آن را بنويسند.
در اينجا بعضى از آداب نماز جماعت را متذكر مى شويم :
1. مستحب است كه انسان صبر كند تا نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى (تنها) خوانده شود بهتر است . همچنين نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند، بهتر مى باشد.
2. وقتى كه نماز جماعت بر پا مى شود، مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده ، دوباره نمازش را به جماعت بخواند.
3. بعد از تكبير امام اگر صف جلو، آماده نماز و تكبير گفتن آنان نزديك باشد، كسى كه در صف بعد ايستاده مى تواند تكبير بگويد، ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود.
4. احتياط مستحب آن است كه جاى سجده ماءموم با جاى كسى كه جلوى او ايستاده ، فاصله اى نداشته باشد.
5. اگر موقعى كه انسان مشغول خواندن نماز مستحبى است جماعت بر پا شود، چنان چه اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت برسد، مستحب است كه نماز را رها كرده و مشغول جماعت شود. همچنين اگر اطمينان نداشته باشد كه به ركعت اول مى رسد مستحب است كه به همين دستور رفتار نمايد.
6. اگر موقعى كه انسان مشغول خواندن نماز سه ركعتى يا چهار ركعتى است نماز جماعت بر پا شود، چنانچه به ركوع ركعت سوم نرفته و اطمينان ندارد كه اگر نماز را تمام كند به جماعت برسد، مستحب است كه به نيت نماز مستحبى ، نماز را دو ركعتى تمام كرده و خود را به جماعت برساند.
7. اگر ماءموم در ركعت اول و دوم نماز صبح ، مغرب و عشا صداى امام را نشنود، مستحب است كه حمد و سوره را آهسته بخواند.
8. مستحب است كه ماءموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر، به جاى حمد و سوره ذكر بگويد.
9. اگر ماءموم يك مرد باشد، مستحب است كه طرف راست امام بايستد و اگر يك زن باشد، در طرف چپ امام ، به گونه اى كه جاى سجده اش مساوى با زانو يا قدم امام باشد.
10. اگر ماءموم يك مرد و يك زن يا يك مرد و چند زن باشند، مستحب است كه مرد، طرف راست امام و باقى پشت سر امام بايستند و اگر چند مرد يا چند زن باشند پشت سر امام بايستند و اگر چند مرد و چند زن باشند مردها عقب امام و زن ها پشت مردها بايستند.
11. اگر امام و ماءموم هر دو زن باشند، احتياط آن است كه امام كمى جلوتر بايستد.
12. مستحب است كه امام در وسط صف بايستد.
13. مستحب است كه اهل علم و كمال و تقوى در صف اول بايستند.
14. مستحب است كه صف هاى جماعت منظم باشد.
15. مستحب است كه بين كسانى كه در يك صف ايستاده اند فاصله نباشد و شانه آنان هم رديف با يكديگر باشد.
16. مستحب است كه بعد از گفتن قد قامت الصلاة ماءمومين برخيزند.
17. مستحب است امام جماعت رعايت حال ماءمومى را كه از ديگران ضعيف تر است بكند و عجله نكند تا افراد ضعيف به او برسند.
18. مستحب است كه امام جماعت ، قنوت ، ركوع و سجود را طول ندهد، مگر آنكه بداند همه كسانى كه به او اقتدا كرده اند، مايل به اين كار هستند.
19. مستحب است كه امام جماعت در حمد و سوره و ذكرهايى كه بلند مى خواند، صداى خود را به قدرى بلند كند كه ديگران بشنوند؛ ولى بايد بيش از اندازه صدا را بلند نكند.
20. اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مى خواهد اقتدا كند، مستحب است كه ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگر چه بفهمد كس ديگرى هم براى اقتدا وارد شده است .
21. مستحب است كه براى بر پا كردن جماعت امامى كه قرائتش بهتر است ، از امام هاى ديگر مقدم شود.

نماز غفيله  

پيامبر اكرم صل الله عليه و آله فرمود: هنگام غفلت نماز مستحبى بخوانيد، گر چه دو ركعت نماز كوتاه باشد، زيرا اين دو ركعت انسان را به بهشت وارد مى كند. عرض شد يا رسول اللّه صل الله عليه و آله هنگام غفلت چه وقت است ؟ فرمود: ميان مغرب و عشا.

امام صادق عليه السلام فرمود: ميان مغرب و عشا، دو ركعت نماز بخوانيد؛ در ركعت اول بعد از حمد، اين آيه را بگويد: و ذالنون اذ ذهب مغاضبا فظن اءن لن نقدر عليه فنادى فى ظلمات اءن لا اله الا اءنت سبحانك انى كنت من الظالمين فاستجبناله و نجيناه من الغم و كذالك ننجى المؤ منين و ذوالنون (صاحب ماهى ، منظور حضرت يونس است ) چون خشمگين رفت ، پنداشت هرگز بر او تنگ نخواهيم گرفت . پس در ظلمات ندا كرد: جز تو خدايى نيست ، تو منزهى ! همانا من از ستمكارانم . پس او را اجابت كرديم و از غم رهايى اش داديم و مومنين را اين چنين رها مى گردانيم .
سپس در ركعت دوم بعد از حمد، آيات زير را بگويد: و عنده مفاتيح الغيب لا يعلمها الا هو و يعلم ما فى البر و البحر و ما تسقط من ورقة الا يعلمها و لا حبة فى ظلمات الاءرض و لا رطب و لا يابس الا فى كتاب مبين و كليدهاى غيب نزد اوست و جز او كسى آن را نمى داند و آنچه در خشكى و درياست مى داند و برگى بر زمين نمى افتد و هيچ دانه اى در تاريكيهاى زمين نيست ، مگر آن كه از آن آگاه است . و تر و خشكى نيست مگر كه در كتاب روشن ثبت شده است .
بعد دستها را به قنوت برداشته و اين دعا را مى خواند: اللهم انى اسئلك بفاتيح الغيب التى لا يعلمها الا انت ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تفعل بى كذا و كذا .
و به جاى اين كلمات (كذا و كذا) حاجات خود را به هر زبانى كه بتواند از خدا بخواهد و پس از آن بگويد: اللهم انت ولى نعمتى و القادر على طلبتى تعلم حاجتى فاءسئلك بحق محمد و آله عليه و عليهم السلام لما قضيتها لى بارالها! تو را به اسرار غيب ، كه جز تو كسى آن را نمى داند، سوگند مى دهم كه بر محمد و دودمان او درود فرستى و درباره من چنين و چنان كن . بارالها! تو ولى نعمت منى و به برآوردن نياز من توانايى دارى و حاجت مرا مى دانى . سوگند به حق محمد و آلش كه بر او و بر آنان درود باد كه حاجت مرا برآورى .

نمازهاى مستحبى شبانه روز  

نافله هاى شبانه روز  
الف ) نافله هاى روزانه :
1. نافله نماز صبح ، قبل از نماز صبح ، دو ركعت مى باشد.
2. نافله نماز ظهر، قبل از نماز ظهر، هشت ركعت مى باشد.
3. نافله نماز عصر، قبل از نماز عصر، هشت ركعت مى باشد.
4. نافله نماز مغرب ، بعد از نماز مغرب ، چهار ركعت است .
5. نافله نماز عشا، بعد از نماز عشا، دو ركعت است .
ب ) نافله هاى شب :
1. هشت ركعت نماز شب .
2. دو ركعت نماز شفع .
3. يك ركعت نماز وتر.
پس تعداد نافله ها سى و چهار ركعت ، مى باشد.
* تمام نمازهاى مستحبى به صورت دو ركعتى خوانده مى شود؛ مگر نماز وتر در نماز شب كه يك ركعت است و نماز اعرابى ، كه به صورت يك دو ركعتى و دو چهار ركعتى ، خوانده مى شود.
* در نمازهاى مستحبى ، غير از چند نماز، خواندن سوره واجب نيست .
* نبايد نافله ظهر و عصر را در سفر خواند؛ ولى نافله عشا را به نيت اين كه شايد مطلوب باشد، مى توان به جا آورد.
* نماز مستحبى را مى شود در حال راه رفتن و سوارى خواند؛ در اين حال لازم نيست رو به قبله باشد.⁽
نماز شب :
مجموعا يازده ركعت است :
الف ) هشت ركعت آن دو ركعت ، دو ركعت ، مانند نماز صبح خوانده مى شود كه به نيت نماز شب مى باشد.
ب ) دو ركعت آن ، نماز شفع است . بهتر است كه در ركعت اول آن بعد از حمد، سوره ناس و در ركعت دوم بعد از حمد، سوره فلق خوانده شود.
ج ) يك ركعت آن نماز وتر است . بعد از حمد، سه بار سوره توحيد، يك بار سوره فلق و يك بار هم سوره ناس خوانده مى شود. مى توان يك سوره تنها نيز خواند. سپس دستها را به قنوت برداشته و براى چهل مؤ من دعا و طلب مغفرت نموده و هفتاد مرتبه گفته شود: استغفر اللّه ربى و اتوب اليه آنگاه هفت بار گفته شود: هذا مقام العائذبك من النار اين است مقام كسى كه از آتش قيامت به تو پناه مى برد. پس از آن سيصد مرتبه گفته مى شود: العفو و سپس بگويد: رب اغفرلى و ارحمنى و تب على انك انت التواب الغفور الرحيم .
وقت نماز شب ، از نيمه شب تا فجر صادق است و هنگام سحر، از ساير مواقع بهتر است (تمام ثلث آخر شب ، سحر محسوب مى شود). افضل از آن ، خواندن نماز شب ، نزديكيهاى فجر است .
مستحب است كه نماز شب را بلند بخوانند، تا اگر از خانواده اش كسى مى خواهد براى نماز شب برخيزد، بيدار شود. بديهى است كه در صورت ريا، ديگر استحبابى بر بلند خواندن مترتب نخواهد بود.

عيد سعيد فطر و اعمال آن

نماز عيددر دو عيد و خواندن نماز مخصوص عيد مستحب است .(1)

وقت نماز عيد

1- وقت نماز عيد از طلوع آفتاب تا ظهر است .(2)

2- مستحب است نماز عيد قربان را بعد از بلند شدن آفتاب بخوانند.

3- مستحب است در عيد فطر, بعد از بلند شدن آفتاب , افطار كنند و زكات فِطره را هم بدهند, سپس نماز عيد را بخوانند.(3)

امروز پنج شنبه ۱۲ مهر ۱۳۸۶
مطابق با ۲۲ رمضان ۱۴۲۸ و برابر ۴ اکتبر ۲۰۰۷

پيامبرصلى الله عليه وآله : اَلصائِمُ لا تُرَدُّ دَعَوتُهُ
دعاى روزه دار رد نمى‏شود.
مسند احمد ، ج 2 ، ص 7

شب قدر در نگاه مقام معظم رهبري

بيانات رهبري در خطبه‌هاي نماز جمعه‌ تهران 15/8/1383

امروز _ بيست و يكم ماه رمضان _ بنا بر احتمال فراوان، هم روز قدر است، هم روز شهادت اميرالمومنين (عليه‌الصلاة والسلام) است. ديشب يكي از سه شب ممتاز در دوران سال بود؛ شب‌هايي كه محتمل است شب قدر باشند. تنزل ملائكه‌ الهي و تنزل روح در مثل ديشب يا يكي از دو شب ديگر اتفاق افتاده است يا مي‌افتد. خوشا به حال كساني كه با فرود فرشتگان الهي توانستند روح خود را فرشته‌گون كنند. حضور ملائكه‌ الهي در روي زمين و در ميان ما مردم، كه فرمود: «تنزل الملائكة‌ و الروح فيها باذن ربهم من كل امر» بايد بتواند ما را به نزديك شدن به خلق و خوي فرشته‌گون كمك كند. يقينا در ميان بندگان خدا كساني بوده‌اند كه ديشب را شب خوبي گذرانده‌اند و چشم حقيقت بين و روح حقيقت ياب آنها حقايق شب قدر را ادراك كرده است. شايد كساني فرشته‌ها را به چشم ديده باشند. شما مردم عزيز هم در همه جا شب نوزدهم و شب بيست و يكم و ان شاءالله شب بيست و سوم را ساعات خوبي گذرانديد و مي‌گذرانيد. مي‌بينيم كه مردم ما، جوان‌هاي ما، زن و مرد ما با اين شب‌ها حقيقتا قصد پالايش خود را دارند؛ دل‌ها نرم مي‌شود، چشم‌ها اشكبار مي‌شود، روح‌ها لطيف مي‌شود؛ روزه هم كمك كرده است. ما بايد اميدوار باشيم، دعا كنيم و بكوشيم از اين شب‌ها براي عروج معنوي خود استفاده كنيم؛ چون نماز معراج و وسيله‌ عروج مومن است. دعا هم معراج مومن است. شب قدر هم معراج مومن است.

كاري كنيم عروج كنيم و از مزبله مادي كه بسياري از انسان‌ها در سراسر دنيا اسير و دچار آن هستند، هرچه مي‌توانيم، خود را دور كنيم. دلبستگي‌ها، بدخلقي‌ها، خلقيات غيرانساني، ضد انساني، روحيات تجاوزگرانه، افزون خواهانه و فساد و فحشا و ظلم.

اعمال شب‌هاي قدر

شب نوزدهم:

اولين شب از شب‌هاي قدر است و شب قدر همان شبي است که در تمام سال شبي به خوبي و فضيلت آن نمي‌رسد و عمل در آن بهتر است از عمل در هزار ماه و در آن شب تقدير امور سال رقم مي‌خورد و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به اذن پروردگار به زمين نازل مي‌شوند و به خدمت امام زمان عليه‌السلام مشرف مي‌شوند و آنچه براي هر کس مقدر شده است بر امام عليه السلام عرض مي‌کنند.

اعمال شب قدر بر دو نوع است: يکي آن که در هر سه شب انجام مي‌شود و ديگر آن که مخصوص هر شبي است.

اعمالي که در هر سه شب مشترک است:

1- غسل. (مقارن غروب آفتاب، که بهتر است نماز عشاء را با غسل خواند.)

2- دو رکعت نماز وارد شده است که در هر رکعت بعد از حمد، هفت مرتبه توحيد بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَ اَتوبُ اِلَيهِ و در روايتي است که از جاي خود برنخيزد تا حق تعالي او و پدر و مادرش را بيامرزد.

3- قرآن مجيد را بگشايد و بگذارد در مقابل خود و بگويد: اَللّهُمَّ اِنّي اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِ وَ ما فيهِا سمُکَ الاَکبَرُ و اَسماؤُکَ الحُسني وَ يُخافُ وَ يُرجي اَن تَجعَلَني مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار. پس هر حاجت که دارد بخواهد.

4- مصحف شريف را بگيرد و بر سر بگذارد و بگويد:

اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَ بِحَقِ کُلِّ مومنٍ مَدَحتَه ُ فيهِ وَ بِحَقِّکَ عَلَيهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ.

ده مرتبه بگويد: بِکَ يا الله

ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِعليٍّ

ده مرتبه: بِفاطِمَةَ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ

ده مرتبه: بِالحُسَين ِ

ده مرتبه: بِعليّ بنِ الحُسين

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِيٍّ

ده مرتبه: بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِموُسي بنِ جَعفَر ٍ

ده مرتبه: بِعليِّ بنِ عَليٍّ

ده مرتبه: بِعَلِيِّ بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ بنِ عَلِيٍّ

ده مرتبه: بِالحُجَّةِ.

پس از اين عمل هر حاجتي كه داري طلب کن.

5- زيارت امام حسين عليه السلام است؛ که در روايت آمده است که چون شب قدر مي‌شود منادي از آسمان هفتم ندا مي‌کند که حق تعالي آمرزيد هر کسي را که به زيارت قبر امام حسين عليه السلام آمده است.

6- احيا داشتن اين شب‌ها. در روايت آمده هر کس احيا کند شب قدر را گناهان او آمرزيده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان و سنگيني کوه‌ها و وزن درياها باشد.

7- صد رکعت نماز بخواند که فضيلت بسيار دارد، و افضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه توحيد بخواند.

8- اين دعا خوانده شود: اَللّهُمَّ اِنّي اَمسَيتُ لَکَ عَبدًا داخِرًا لا اَملِکُ لِنَفسي وَ اَعتَرِفُ...

اعمال مخصوص هر شب قدر

شب نوزدهم:

1- صد مرتبه "اَستَغفُرِاللهَ رَبي وَ اَتوبُ اِلَيه".

2- صد مرتبه " اَللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَميرَالمومنينَ".

3- دعاي "يا ذَالَّذي کانَ..." خوانده شود .

4- دعاي " اَللّهَمَّ اجعَل فيما تَقضي وَ..." خوانده شود.

شب بيست و يکم:

فضيلتش زيادتر از شب نوزدهم است، و بايد اعمال آن شب را از غسل و احياء و زيارت و نماز، هفت قل هو الله و قرآن بر سر گرفتن و صد رکعت نماز و دعاي جوشن کبير و غيره در اين شب به عمل آورد، در روايات تاکيد شده در غسل و احياء و جدّ و جهد در عبادت در اين شب و شب بيست و سوم.

رابطه شب قدر با امام عصر ارواحنا فداه

خداوند متعال در چهارمين آيه سوره مباركه قدر مي‌فرمايد:

تنزّل الملائكة و الرّوح فيها بإذن ربهّم من كلّ أمرٍ؛ فرشتگان و روح، در آن شب به دستور پروردگارشان با هر فرماني (براي تقدير هر كاري) فرود آيند. (1)

فعل مضارع «تنّزل» دلالت بر تكرار و بقاء «ليلةالقدر» دارد، و در آيات سوم و چهارم سوره دخان نيز:

فيها يفرَق كلّ أمرٍ حكيم(2) ؛ در آن شب، هر فرماني، بر حسب حكمت صادر مي‌شود.

دلالت بر تجدد و دوام دارد. زيرا هيأت نحوي باب «تفعّل» دلالت بر پذيرش يا تكلف يا هر دو مي‌نمايد. ظاهر اين فعل‌ها، خبر از تفريق و تنزل امر در ليلةالقدرهاي آينده مي‌دهد.

اين امر كه در زمان رسول خدا به آن حضرت نازل مي‌شده‌است، و در هر شب قدر ديگر، بايد بر كسي نازل و تبيين و تحكيم يا كشف شود كه به افق نبوت نزديك و پيوسته باشد.

قبول اصل وصايت رسول اكرم صلي الله عليه و آله و امامت، ناشي از اين معني و مبتني بر همين اساس است.

آمرزش ، رهاورد ماه رمضان

شهر التمحيص (ماه پاك شدن)

     امام زين العابدين (ع) در دعاي استقبال و ورود به ماه رمضان در صحيفه سجاديه اين ماه را "شهر التمحيص" ناميده اند. راغب اصفهاني مي نويسد: محص به معناي تخليص و رهايي شئ از عيب است. تمحيص به معناي تزكيه و تطهير است. ماه رمضان ماه تصفيه بر نفس و پاك كردن و برطرف نمودن عيوب و دور كردن خود از گناهان است. ماه صاف كردن قلب و دل از پليدي هاست. ماه شستن عداوتها و كينه ها و عقده ها و حسد ها و ساير رذايل اخلاقي است. ماه تخليص خويشتن از شر گناهان و نجات يافتن و حركت در مسير فلاح و رستگاري و سعادت است. ماه پاكسازي قلب و روح و ماه خود سازي است.

     باز امام سجاد (ع) در دعاي وداع با ماه رمضان مي فرمايند: "درود بر تو اي همسايه اي كه دلها (بر اثر عبادت و بندگي) در آن نرم و فروتن گرديد و گناهان (بر اثر آمرزش و عفو خداي متعال) در آن كم شد.

     درود بر تو! چه بسيار گناهان را محو كردي و چه بسيار عيبها و زشتي ها را پوشاندي"

چهل حديث از پيامبر اعظم ^{( صلی الله علیه و اله و سلم )} درباره نماز

1- نماز ستون دين شما است.

2- نماز سيمای دین شماست.

3- نماز چهره شیطان را سیاه می کند.

4- مرز میان بنده و کفر ترک نماز است.

5- پرچم ایمان نماز است.

6- جایگاه نماز در دین همچون جایگاه سر در بدن است.

7- نماز اولین دستوری است که بر امت من واجب شد.

8- نماز اولین عملی است که از بنده به سوی خدا می رود.

9- نماز اولین سؤال روز قیامت است.

10- نماز اولین مهمانسرای خدا در زمین است.

11- اول وقت رضوان خدا ، وسط وقت رحمت خدا و آخر وقت عفو خداست.

12- نماز پشت سر مرد پرهیزگار مقبول است.

13- نماز با لباس حرام قبول نیست.

14- نماز کسی که شراب می نوشد قبول نیست.

15- نماز برای برپا داشتن یاد خداست.

16- مؤمن در مسجد مثل ماهی در آب است.

17- هر چیزی زینتی دارد و زینت اسلام نماز است.

18- روشنی چشم من در نماز است.

19- نماز بهترین موضوع است.

20- بیشترین هم و غمت نماز باشد.

21- وضو کلید نماز و نماز کلید بهشت است.

22- محبوبترین لباس ها نزد خدا لباس سفید است پس با لباس سفید نماز بخوانید.

23- بهترین دوستانم مومنی است که بهره فراوان از نماز دارد.

24- برترین اعمال نزد خداوند نماز در اول وقت است.

25- دو رکعت نماز مختصر اما با تفکر از یک شب عبادت بهتر است.

26- مانند کسی نماز بخوان که آخرین نمازش را می خواند.

27- بالا آوردن دستها در آغاز نماز زینت نماز است.

28- طول دادن قنوت در نماز سختی های مرگ را کاهش می دهد.

29- هرکس نمازش را عمدا ترک کند دینش را نابود کرده است.

30- بیشترین نگرانی من بر امتم ، پس و پیش کردن نماز از وقت آن است.

31- شفاعت من به کسی که نماز را سبک بشمارد نمی رسد.

32- اگر بر امتم سخت نبود مسواک زدن برای هر نماز را دستور می دادم.

33- سعی کنید بیشتر اوقات با وضو باشید.

34- اذان گویان ، بلند قامتان روز قیامت هستند.

35- کسی که دعوت مؤذن را پاسخ گوید در قیامت زیر پرچم من است.

36- مسجدها را وسیع بسازید و آنها را پر کنید.

37- من در قیامت امت خود را از آثار سجده می شناسم.

38- پیش نماز تو شفیع تر به درگاه خداست.

39- اگر رشد و بالندگی نمازتان را می خواهید پس بهترین خودتان را به امامت برگزینید.

40- اگر مردم ارزش اذان و صف اول جماعت را می دانستند بر سر آن قرعه کشی می کردند.

منبع:  کتاب عبد شکور

 نماز امام زمان (عج)

به مردم بگو: به اين مكان رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.

دو ركعت اول:

به نيت نماز تحت مسجد است، در هر ركعت آن يك حمد و هفت بار (قل هوالله احد) خوانده مىشود و در حالت ركوع و سجود هم هفت مرتبه ذكر را تكرار كنند.

دو ركعت دوم:

به نيت نماز امام زمان عليه السلام خوانده مىشود، بد ين صورت كه سوره حمد را شروع كرده و آيه (اياك نعبد و اياك نستعين) صد مرتبه تكرار مىشود و بعد از آن، بقيه سوره حمد خوانده مىشود، و سپس سوره (قل هو الله احد) را فقط يك بار خوانده و به ركوع رفته و ذكر (سبحان ربى العظيم و بحمده) هفت مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود.

و سپس به سجود رفته و ذكر (سبحان ربى الاعلى و بحمده) نيز هفت مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود.

ركعت دوم را نيز به همين ترتيب خوانده، چون نماز به پايان برسد و سلام داده شود، يك بار گفته مىشود (لا اله الا الله) و به دنبال آن تسبيحات حضرت زهرا عليها السلام خوانده شود وبعد از آن به سجده رفته و صد بار بگويند: (اللهم صل على محمد و آل محمد).

آنگاه امام عليه السلام فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد مقدس جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد.

چون به راه افتاد م، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:

بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انقاق كن، هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد.

حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند يشه بودم، تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذ ر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايى را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان مىداد.

سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيد يم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:

حسن به مثله، از جمكران نزد تو مىآيد، هر چه او گويد، تصديق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.

از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم، آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم، سيد بلافاصله فرمود تا اسب ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم، چون به نزديك روستاى جمكران رسيد يم، گله جعفر كاشاني را ديد يم، آن بز از پس همه گوسفندان مىآمد، چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا ديد به طرف من دويد، جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم، به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالى و حضرت بقيه الله ارواحنا فداه شفا يافت.

ابو الحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را ينا كرد و آن را با چوب پوشانيد.

سپس زنجيرها و ميخ ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت، هر بيمار و دردمندى كه خود را به آن زنجيرها میماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل مىفرمود، پس از فوت سيد ابوالحسن ، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.

(تلخيص از كتاب نجم الثاقب، ص 383 تا 388)

كاري پر ثواب‌تر از روزه!

قال الصادق عليه السلام :

صَدَقَةُ دِرهَمٍ اَفضَل مِن صِيامِ يَومٍ.

 امام صادق « عليه السلام » فرمود:

يك درهم صدقه دادن از يك روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.

وسائل الشيعه، ج 7 - ص 218 - ح 6

قال الباقر عليه السلام :

لا صِيامَ لِمَن عَصَى الاِمامَ وَ لا صِيامَ لِعَبدٍ آبقٍ حَتى يَرجِعَ وَ لا صِيامَ لِاِمرَاَةٍ نَاشِزَةٍ حَتى تَتُوبَ وَ لاصِيامَ لِوَلَدٍ عَاق حَتى يبر.

امام باقر « عليه السلام » فرمود:

روزهاي براي اين افراد نيست [روزه‌اشان قبول نيست]:

      كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند.

      بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.

      زنى كه اطاعت ‏شوهر نكرده تا اينكه توبه كند.

      فرزندى كه [نسبت به والدين خود] نافرمان شده تا اينكه مطيع شود.

بحار الانوار ج 93، ص 295.

اين چه شور است عزيزان كه بهر انجمن است           

شـاد و خـرم دل يـــاران و بـه دور از مــحــن اسـت

هــر طـرف مـي‌گـذرم بـانـگ طـرب مـي‌شــنـــوم

زانـكـه مـيـلاد حـسـن نـور دل بـوالـحـسـن اسـت

دخـتــر خـتــم رســولان پـــســـري آورده اســـت

كـه جـمـالـش حـسـن و نـام نـكـويش حسن است

ســروي آزاد عــيـــان گـشـتـه كــه از خـرميـش

جـلـوه بـاغ بـهـشـت است و صفاي چمن است

شـهــر يـثـرب شـده فـرخـنـده ز مـيــلاد حــســن

وز تـجـلـي رخ او بـر مـه و خور طعنه زن است

تـهـنــيـت گــوي مــلائــك بـه زمــيــن آمـــده‌انـد

كه فضا خوش نفس از مشگ و عبير ختن است

شـيــعــيــان شــاد و فـرحـنـاك ز مـولـود حسن

شادمان خاطـر سرگشته هر مرد و زن است

صـبــر ايــوب فــرامـوش شــد از خــاطــره‌هــا

ديـده خـلـق جـهـان خـيره به صبر حسن است

پـســر فــاطــمـه از مــهــر بــه يــاران نـظــري

ديـده‌هـا سـوي تـو اي دلـبـر شيرين سخن است

تـو «حـياتي» چه غـم از وحشت محشـر داري

كـه حـسـن روز جـزا دافـــع رنـج و مِـحـن اسـت

 "حياتي"

دعا و استغفار

قال على بن ابيطالب عليه السلام:

« عليكم فى شهر رمضان بكثرة استغفار و الدعاء فاما الدعا فيدفع عنكم به البلاء و اما الاستغفار فتمحى به ذنوبكم » (1) ؛ بر شما باد در ماه رمضان به استغفار و دعاى زياد. اما دعاهاى شما دافع بلا از شماست. و اما استغفار شما از بين برنده گناهان است.

توضيح:

از وظايف روزه‌داران در اين ماه ، دعا و درخواست ‏حوايج از حضرت حق است كه بنده احساس نياز به پيشگاه بى‌نياز كرده ، و دست‌هاى احتياج خويش را به درگاه او دراز مى‏كند.

روزهاى ماه رمضان

قال رسول الله صلى الله عليه و آله:

ايها الناس انه قد اقبل اليكم شهر الله بالبركة و الرحمة و المغفرة، شهر هو عندالله افضل الشهور، و ايامه افضل الايام و ليالى افضل الليالى و ساعاته افضل الساعات (2) ؛ اى مردم ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شب‌هايش بهترين شب‌ها و ساعاتش بهترين ساعات.

اعتكاف

قال رسول الله صلى الله عليه و آله:

اعتكاف عشر فى شهر رمضان تعدل حجتين و عمرتين (3) ؛ اعتكاف در يك دهه از ماه مبارك رمضان برابر با ثواب دو حج و دو عمره است.

توضيح:

در ايام و ليالى مقدسه‏اى، طبق روايات رسيده از ائمه معصومين عليهم السلام مستحب است كه هر مسلمانى در صورت امكان دهه آخر ماه مبارك رمضان را در مسجد معتكف شود، كه پيامبر اكرم در تمامى عمرش چنين مى‏كرد.

تلاوت قرآن

بهترين اعمال در شب‌ها و روزهاى ماه مبارك رمضان، تلاوت قرآن است. اگر چه تلاوت قرآن در تمام اوقات ثواب دارد، ولى چون قرآن در ماه رمضان نازل شده است، از اجر و ثواب ويژه‏اى برخوردار است چنانچه وارد شده:

قال ابو جعفر (عليه السلام):

لكل شى‏ء ربيع و ربيع القرآن شهر رمضان (4) ؛ براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن رمضان است.

بنابراين امتيازات قرآن به اعتبار نزولش در ماه رمضان از ماه‌هاى ديگر بيشتر است.

قال رسول الله صلى الله عليه و آله:

من تلافيه آية من القرآن كان له مثل اجر من ختم القرآن فى غيره من الشهور (5) ؛ اگر كسى در اين ماه يك آيه از قرآن تلاوت كند، ثوابش مثل كسى است كه در غير ماه رمضان يك ختم قرآن كرده است.

افطارى و صدقه دادن

قال الباقر عليه السلام:

يا سدير، هل تدرى اى ليال هذه؟ فقال له نعم. جعلت فداك ان هذه ليالى شهر رمضان فما ذاك؟ فقال له اتقدر على ان تعتق كل ليلة من هذه الليالى عشر رقاب من ولد اسمعيل؟ فقال له سدير بابى انت و امى لا يبلغ مالى ذاك، فما زال ينقص حتى بلغ به رقبة واحدة فى كل ذلك يقول: «لا اقدر عليه فقال له: افما تقدر ان تفطر فى كل ليلة رجلا مسلما؟ فقال له: بلى و عشرة فقال له (عليه السلام):

فذاك الذى اردت يا سدير، ان افطارك اخاك المسلم يعدل عتق رقبة من ولد اسماعيل عليه السلام. (6)

اى سدير! آيا مى‏دانى چه شب‌هايى است اين شب‌ها؟ سدير گفت:

بلى فدايت گردم اين شب‌ها، شب‌هاى ماه رمضان است، مگر اين شب‌ها چگونه است؟ امام عليه السلام فرمودند: آيا قدرت دارى هر شب از اين شب‌ها ده بنده از فرزندان اسماعيل (ع) را آزاد كنى؟ پس سدير عرض كرد: پدر و مادرم به فدايت، ثروتم كفاف نمى‏دهد، پس امام پيوسته تعداد بنده‏ها را كم كرد، تا رسيد به يكى در تمام اين ماه، سدير گفت: قدرت ندارم پس امام به او فرمود: آيا قدرت ندارى هر شب يك مسلمان روزه‏دارى را افطار دهى؟ سدير عرض كرد: بلى تا ده نفر را هم مى‏توانم افطارى بدهم، پس امام به او فرمود:

اى سدير همان است كه اراده كردى يعنى با افطارى دادن ده روزه‏دار به ثواب عتق و آزاد كردن ده بنده از اولاد اسماعيل (ع) نايل مى‏گردى.

توضيح:

خداوند انسان روزه‏دار را بر آنچه انفاق مى‏كند در خوردني‌ها و آشاميدني‌ها محاسبه نمى‏كند ولى در اين امر «اسراف‏» نشود.

عن ابى عبدالله عليه السلام:

من تصدق فى شهر رمضان بصدقة صرف الله عنه سبعين نوعا من البلاء (7) ؛ هر كس در ماه رمضان صدقه‏اى بدهد خداوند هفتاد نوع بلا را از او دو مى‏كند.

پى‏نوشت‏ها:

1- امالى شيخ صدوق، ص 61 .

2- امالى شيخ صدوق، ص 93 .

3- وسائل الشيعه، ج 7، ص 397 .

4- وسائل الشيعه، ج 7، ص 218 .

5- امالى شيخ صدوق، ص 93 .

6- من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 134 .

7- بحار الانوار، ج 93، ص 316 .

منبع:

رمضان، تجلى معبود (ره توشه راهيان نور) صفحه 92

هر شب خيال روي تو در خواب ديده ام

يعني صفاي آينه در آب ديده ام

من گنگ خواب ديده و هرگز نديده ام

الا خيال دوست که در خواب ديده ام

رنگين کمان عشق و جنون را در آسمان

گلريز بر صحيفه ي اصحاب ديده ام

با لحظه هاي سبز دعا آفتاب را

در خلوت شبانه ي مهتاب ديده ام

فوج کبوتران نماز و نياز را

بر عرش پر کشيده ز محراب ديده ام

خون هزار سرو که از دست داده ايم

جاري به پاي لاله ي سيراب ديده ام

«دست سخن گرفتم و بر آسمان شدم»

با معجزي که در غزل ناب ديده ام

"مشفق کاشاني"

قال اميرالمومنين عليه السلام :

     الصِيامُ اِجتِنابُ المَحارِم كَمَا يَمتَنِعُ الرَجُل مِنَ الطَعامِ وَ الشَراب.

امام على عليه السلام فرمود:

     روزه پرهيز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشيدنى پرهيز مى‏كند.

[يعني همانطور كه از خوردن كناره گيري مي‌كند بايد از كارهاي حرام نيز بپرهيزد].