احاديثي از حضرت فاطمه « سلام الله علیها »

حديث ثقلين

حضرت فاطمه عليهاسلام فرمود:« هنگامي که پدرم رسول خدا در حال احتضار بود و اتاق پر بود از صحابه، شنيدم که فرمود:« اي مردم، به‌زودي از ميان‌تان خواهم رفت و من سخني مي‏گويم تا عذري نداشته باشيد: بدانيد که من دو چيز گرانقدر در ميان شما به جا مي‏گذارم: قرآن و اهل بيت ام.»

سپس دست علي را گرفت و فرمود:« اين علي با قرآن است و قرآن هم با علي. اين دو هرگز از هم جدا نمي‏شوند تا در حوض کوثر بر من وارد شوند. ( يعني تا قيامت با هم هستند.) پس اي مردم من از شما درباره اين دو قرآن و اهل بيت پرسش و بازخواست خواهم کرد.»

(فاطمة الزهراء رحماني/ 299/58)

حديث کساء

جابربن عبدالله انصاري از فاطمه عليهاسلام روايت مي‌کند که فرمود:
يک روز پدرم رسول خدا نزد من آمد. سپس فرزندانم حسن و حسين و بعد اميرالمؤمنين علي وارد شدند. همه در زير يک عبا جمع شديم.
پدرم دو طرف عبا را گرفت و با دست راست به آسمان اشاره کرد و عرضه داشت:« پروردگارا! اينها اهل بيت و نزديکان من هستند؛ گوشت آنها گوشت من و خون آنها خون من است. هر که آنها را بيازارد، مرا آزرده است. با آن کس که با اينها جنگ کند، در جنگم و با آن کس که با اينها مدارا کند، مدارا مي‏کنم. دشمنانشان را دشمن دارم و دوستانشان را دوست دارم. اينها از منند و من از اينهايم. پروردگارا! صلوات و برکات و رحمت و آمرزش و رضايت خود را بر من و بر اينها فرو فرست و آنها را از هر گونه رجس و پليدي پاک و مطهر گردان.»

خداوند عزوجل خطاب فرمود که اي ملائکه! آسمان و زمين و ماه و خورشيد و ستارگان را خلق نکردم مگر براي محبت اين پنج نور پاک که در زير اين عبا قرار گرفته‏اند.»
آن‌گاه جبرئيل اين آيه را بر پيامبر نازل کرد:« انما يريدالله ليذهب عنکم الرجس اهل البيت و يطهر کم تطهيرا»؛ (احزاب، آيه 33) ( پروردگار اراده مي‌کند آلودگي و پليدي را از اهل بيت پاک کند و آنان را مطهر گرداند.)

(فاطمة الزهراء رحماني/292/56)

چهل حدیث گهربار از حضرت امام حسن عسکری علیه السلام

در ميان سخنان و كلمات گهربار حضرت امام عسكرى(عليه السلام)، كه هر يك به منزله چراغ هدايت و مشعل فروزان راه زندگى است، چهل حديثِ برگزيده، تقديمِ تشنگان آب زلال و حيات بخش مكتب انسان سازش مى شود. به اميد آن كه همگى بهره لازم را از كلمات شريفش برگيريم و منتظر ظهور فرزند دلبند و برومندش باشيم.

قالَ الاِْمامُ الْعَسْكَرى(عليه السلام):

1- پرهيز از جدال و شوخى

«لا تُمارِ فَيَذْهَبَ بَهاؤُكَ وَ لا تُمازِحْ فَيُجْتَرَأَ عَلَيْكَ.»:
جدال مكن كه ارزشت مىرود و شوخى مكن كه بر تو دلير شوند.

2- تواضع در نشستن

«مَنْ رَضِىَ بِدُونِ الشَّرَفِ مِنَ الَْمجْلِسِ لَمْ يَزَلِ اللّهُ وَ مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حَتّى يَقُومَ.»:
هر كه به پايين نشستن در مجلس خشنود باشد، پيوسته خدا و فرشته ها بر او رحمت فرستند تا برخيزد.

3- هلاكت در رياست و افشاگرى

«دَعْ مَنْ ذَهَبَ يَمينًا وَ شِمالاً، فَإِنَّ الرّاعِىَ يَجْمَعُ غَنَمَهُ جَمْعَها بِأَهْوَنِ سَعْى وَ إِيّاكَ وَ الاِْذاعَةَ وَ طَلَبَ الرِّياسَةِ، فَإِنَّهُما يَدْعُوانِ إِلَى الْهَلَكَةِ.»:
آن كه را به راست و چپ رود واگذار! به راستى چوپان، گوسفندانش را به كمتر تلاشى گِرد آوَرَد. مبادا اسرار را فاش كرده و سخن پراكنى كنى و در پىرياست باشى، زيرا اين دو، آدمى را به هلاكت مى كشانند.

چهل حديث گهربار منتخب از امام حسن عسگری علیه السلام

چهل حدیث از امام رضا علیه السلام

قال الامام علىّ بن موسى الرّضا صلوات اللّه و سلامه عليه :

1 مَنْ زارَ قَبْرَ الْحُسَيْنِعليه السلام بِشَطِّ الْفُراتِ، كانَ كَمَنْ زارَاللّهَ فَوْقَ عَرْشِهِ.
ترجمه :
فرمود: هر مؤ منى كه قبر امام حسين عليه السلام را كنار شطّ فرات در كربلاء زيارت كند همانند كسى است كه خداوند متعال را بر فراز عرش زيارت كرده باشد.

2 كَتَبَ عليه السلام : اءبْلِغْ شيعَتى : إ نَّ زِيارَتى تَعْدِلُ عِنْدَاللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اءلْفَ حَجَّةٍ، فَقُلْتُ لاِ بى جَعْفَرٍ عليه السلام : اءلْفُ حَجَّةٍ؟!
قالَ: إ ى وَاللّهُ، وَ اءلْفُ اءلْفِ حَجَّةٍ، لِمَنْ زارَهُ عارِفا بِحَقِّهِ.
ترجمه :
به يكى از دوستانش نوشت : به ديگر دوستان و علاقمندان ما بگو: ثواب زيارت قبر من معادل است با يك هزار حجّ.
راوى گويد: به امام جواد عليه السلام عرض كردم : هزار حجّ براى ثواب زيارت پدرت مى باشد؟!
فرمود: بلى ، هر كه پدرم را با معرفت در حقّش زيارت نمايد، هزار هزار يعنى يك ميليون حجّ ثواب زيارتش مى باشد.

3 قالَ عليه السلام : اءوَّلُ ما يُحاسَبُ الْعَبْدُ عَلَيْهِ، الصَّلاةُ، فَإ نْ صَحَّتْ لَهُ الصَّلاةُ صَحَّ ماسِواها، وَ إ نْ رُدَّتْ رُدَّ ماسِواها.
ترجمه :
فرمود: اوّلين عملى كه از انسان مورد محاسبه و بررسى قرار مى گيرد نماز است ، چنانچه صحيح و مقبول واقع شود، بقيه اعمال و عبادات نيز قبول مى گردد وگرنه مردود خواهد شد.

چهل حدیث از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)

صحيح مسلم ، كتاب الايمان ، ح 89

(بحارالانوار،ج،83ص20)

3- أبغض الحلال الي الله الطلاق .
منفورترين چيزهاي حلال در پيش خدا طلاق است .

سنن ابي داود ، كتاب الطلاق ، ح 1863

4- خَیرُ الأصحابِ مَن قَلَّ شِقاقُهُ و کَثُرَ وِفاقُهُ.
بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار

(تنبیه الخواطر، ج2، ص123 )

چهل حديث از حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام)

رُوِی  عَنْ أَبی  عَبْدِاللهِ الْحُسَيْن(عليه السلام):

 

1- پند امام به عالمان

«أَيَّتُهَا الْعِصابَةُ بِالْعِلْمِ مَشْهُورَةٌ وَ بِالْخَيْرِ مَذْكُورَةٌ وَ بِالنَّصيحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَ باللّهِ فی  أَنـْفُسِ النّاسِ مَهابَةٌ، يُهابِكُمُ الشَّريفُ، وَ يُكْرِمُكُمُ الضَّعيفُ وَ يُؤْثِرُكُمْ مَنْ لافَضْلَ لَكُمْ عَلَيْهِ وَ لا يَدٌ لَكُمْ عِنْدَهُ، تَشْفَعُونَ فِی الْحَوائِجِ إِذَا امْتُنِعَتْ مِنْ طُلاّبِها، وَ تَمْشُونَ فِی  الطَّريقِ بِهَيْبَةِ الْمُلُوكِ وَ كَرامَهِ الاَْكابِرِ... فَأَمّا حَقُّ الضُّعَفاءِ فَضَيَّعْتُمْ وَ أَمّا حَقُّكُمْ بِزَعْمِكُمْ فَطَلَبْتُمْ أَنْتُم تَتَمَنَّوْنَ عَلَی  اللّهِ جَنَّتَهُ وَ مُجاوَرَةَ رَسُلِهِ وَ أَمانًا مِنْ عَذابِهِ؟!

حضرت ابی  عبداللّه الحسين(عليه السلام) خطاب به عالمان بی عمل و تاركان امر به معروف و نهی  از منكر فرموده اند:ی  گروه نيرومندی  كه به دانش مشهور و به نيكی  مذكور و به خيرخواهی  معروف و با نام خدا و مذهب در نفوس مردم، با مهابت جلوه گريد! شريف از شما حساب می برد و ضعيف شما را گرامی  می دارد، و كسانی  كه بر آنها برتری  و حقّی  نداريد، شما را بر خود ترجيح می دهند، شما وسيله حوائجی  هستيد كه بر خواستارانش ممتنع است، و به هيبت پادشاهان و كرامت بزرگان در راه گام برمی داريد...!و امّا حق ضعيفان را ضايع كرديد! و حقّ خود را كه به گمانتان شايسته آنيد طلب نموديد...! و با اين حال آرزوی  بهشت الهی  را داريد و همجواری  پيامبران و امان از عذابش را در سر می پرورانيد!

2- اصلاح امّت، نه قدرت طلبی

«أَللّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ ما كانَ مِنّا تَنافُسًا فی  سُلْطان وَ لاَ الِْتماسًا مِنْ فُضُولِ الْحُطامِ وَ لكِنْ لِنَرُدَّ الْمَعالِمَ مِنْ دينِكَ وَ نُظْهِرَ الاِْصْلاحَ فی  بِلادِكَ وَ يَأْمَنَ الْمَظْلُومُونَ مِنْ عِبادِكَ وَ يُعْمَلَ بِفَرائِضِكَ وَ سُنَنِكَ وَ أَحْكامِكَ.»:

در باره فلسفه قيامش فرمود :بار خدايا! تو می دانی  كه آنچه از ما اظهار شده بری  رقابت در قدرت و دستيابی  به كالی  دنيا نيست; بلكه هدف ما اين است كه نشانه هی  دينت را به جی  خود برگردانيم و بلادت را اصلاح نماييم تا ستمديدگان از بندگانت امنيّت يابند و به واجبات و سنّتها و دستورهای  دينت عمل شود.
 

3- بهداشت جسم و خودسازی

«أُوصيكُمْ بِتَقْوَی  اللّهِ وَ أُحَذِّرَكُمْ أَيّامَهُ... فَبادِرُوا بِصِحَّةِ الاَْجْسامِ فی  مُدَّةِ الاَْعْمارِ... فَإِيّاكَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَخافُ عَلَی  الْعِبادِ مِنْ ذُنُوبِهِمْ وَ يَأْمَنَ العُقُوبَةَ مِنْ ذَنْبِهِ.»:

ی  مردم! شما را به تقوی  الهی  سفارش می كنم و از (گناه كردن) در ايّامش برحذر می دارم... در مدّت عمر به سلامت و تندرستی  جسم پيشی  گيريد... و از كسانی  مباشيد كه بر گناه بندگان بيم دارند و خود از عقوبت گناه خويش آسودهخاطراند!

چهل حدیث از امام موسی کاظم علیه السلام

 

قالَ الاِْمامُ الْكاظم(عليه السلام) :

1- تعقّل و معرفت
«ما بَعَثَ اللّهُ أَنْبِياءَهُ وَ رُسُلَهُ إِلی عِبادِهِ إِلاّ لِيَعْقِلُوا عَنِ اللّهِ ، فَأَحْسَنُهُمُ اسْتِجابَهً أَحْسَنُهُمْ مَعْرِفَةً لِلّهِ ، وَ أَعْلَمُهُمْ بِأَمْرِ اللّهِ أَحْسَنُهُمْ عَقْلاً وَ أَعْقَلُهُمْ أَرْفَعُهُمْ دَرَجَةً فِی الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ.»:
خداوند پيامبران و فرستادگانش را به سوی بندگانش بر نينگيخته ، مگر آن كه از طرف خدا تعقّل كنند. پس نيكوترينشان از نظر پذيرش ، بهترينشان از نظر معرفت به خداست ، و داناترينشان به كار خدا ، بهترينشان از نظر عقل است ، و عاقلترين آنها ، بلند پايه ترينشان در دنيا و آخرت است.

2- حجّت ظاهری و باطنی
«إِنَّ لِلّهِ عَلَی النّاسِ حُجَّتَيْنِ ، حُجَّةً ظاهِرَةً وَ حُجَّةً باطِنَةً ، فَأمّا الظّاهِرَةُ فَالرُّسُلُ وَ الاَْنْبِياءُ وَ الاَْئِمَّةُ وَ أَمَّا الْباطِنَةُ فَالْعُقُولُ.»:
همانا برای خداوند بر مردم دو حجّت است ، حجّت آشكار و حجّت پنهان ، امّا حجّت آشكار عبارت است از: رسولان و پيامبران و امامان; و حجّت پنهانی عبارت است از عقول مردمان.

3- صبر و گوشه گيری از اهل دنيا
«أَلصَّبْرُ عَلَی الْوَحْدَةِ عَلامَةُ قُوَّةِ الْعَقْلِ ، فَمَنْ عَقَلَ عَنِ اللّهِ تَبارَكَ وَ تَعالی إِعْتَزَلَ أَهْلَ الدُّنْيا وَ الرّاغِبينَ فيها وَ رَغِبَ فيما عِنْدَ رَبِّهِ وَ كانَ اللّهُ آنِسَهُ فِی الْوَحْشَةِ وَ صاحِبَهُ فِی الْوَحْدَةِ ، وَ غِناهُ فِی الْعَيْلَةِ وَ مُعِزَّهُ فی غَيْرِ عَشيرَة.»:
صبر بر تنهايی ، نشانه قوّت عقل است ، هر كه از طرف خداوند تبارك و تعالی تعقّل كند از اهل دنيا و راغبين در آن كناره گرفته و بدانچه نزد پروردگارش است رغبت نموده ، و خداوند در وحشت انيس اوست و در تنهايی يار او ، و توانگری او در نداری و عزّت او در بیتيره و تباری است.

چهل حدیث از امام محمد باقر علیه السلام

 

 1- قالَ الاْمامُ أبوُ جَعْفَر محمّد الباقر « عَلَیْه السلام »:

إذا أرَدْتَ أنْ تَعْلَمَ أنَّ فیكَ خَیْراً ، فَانْظُرْ إلى قَلْبِكَ فَإنْ كانَ یُحِبُّ أهْلَ طاعَةِ اللّهِ وَ یُبْغِضُ أهْلَ مَعْصِیَتِهِ فَفیكَ خَیْرٌ; وَاللّهُ یُحِبُّك ، وَ إذا كانَ یُبْغِضُ أهْلَ طاعَةِ اللّهِ وَ یُحِبّ أهْلَ مَعْصِیَتِهِ فَلَیْسَ فیكَ خَیْرٌ; وَ اللّهُ یُبْغِضُكَ ، وَالْمَرْءُ مَعَ مَنْ أحَبَّ.([1])

حضرت امام محمد باقر «عَلَیْه السلام» فرمود: اگر خواستى بدانى كه در وجودت خیر و خوشبختى هست یا نه ، به درون خود دقّت كن اگر اهل عبادت و طاعت را دوست دارى و از اهل معصیت و گناه ناخوشایندى ، پس در وجودت خیر و سعادت وجود دارد; و خداوند تو را دوست مى دارد.

ولى چنانچه از اهل طاعت و عبادت ناخوشایند باشى و به اهل معصیت عشق و علاقه ورزیدى ، پس خیر و خوبى در تو نباشد; و خداوند تو را دشمن دارد.

و هر انسانى با هر كسى كه به او عشق و علاقه دارد ، با همان محشور مى گردد.

2- قالَ «عَلَیْه السلام»: مَنْ كَفَّ عَنْ أعْراضِ النّاسِ أقالَهُ اللّهُ نَفْسَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ ، وَ مَنْ كَفَّ غَضَبَهُ عَنِ النّاسِ كَفَّ اللّهُ عَنْهُ غَضَبَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ.([2])

فرمود: هركس دنبال هتك حرمت - ناموس و آبروى - دیگران نباشد ، خداوند متعال او را در قیامت مورد عفو و بخشش قرار مى دهد; و هركس غضب و خشم خود را از دیگران باز دارد ، خداوند نیز خشم و غضب خود را در قیامت از او بر طرف مى سازد.

3- قالَ «عَلَیْه السلام»: مَنْ ثَبَتَ عَلى وِلایَتِنا فِی غِیْبَةِ قائِمِنا ، أعْطاهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَجْرَ ألْفِ شَهید مِنْ شُهَداءِ بَدْر وَ حُنَیْن.([3])

فرمود: كسى كه در زمان غیبت امام زمان (عجّل الله فرجه الشّریف) بر ایمان و ولایت ما اهل بیت عصمت و طهارت پا برجا و ثابت بماند ، خداوند متعال پاداش و ثواب هزار شهید از شهداى جنگ بدر و حنین به او عطا مى فرماید.

فهرست آیات نماز در قرآن به ترتیب سوره های قرآن

 چهل حدیث گهربار از حضرت زین العابدین‏

‏1- قالَ الاْ مامُ عَلی بنُ الْحسَین ، زَیْنُ الْعابدین عَلَیْهِ السَّلامُ: ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فیهِ مِنَ الْمُؤمِنینَ كانَ فی كَنَفِ اللّهِ ، وَ أظَلَّهُ اللّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ فی ظِلِّ عَرْشِهِ ، وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ ‏الْیَوْمِ الاْكْبَرِ: مَنْ أعْطی النّاسَ مِنْ نَفْسِهِ ما هُوَ سائِلهُم لِنَفْسِهِ ، و رَجُلٌ لَمْ یَقْدِمْ یَداً وَ رِجْلاً حَتّی یَعْلَمَ أنَّهُ فی طاعَةِ اللّهِ ‏قَدِمَها أوْ فی مَعْصِیَتِهِ ، وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أخاهُ بِعَیْبٍ حَتّی یَتْرُكَ ذلكَ الْعِیْبَ مِنْ نَفْسِهِ. (1)

سه حالت و خصلت در هر یک از مؤمنین باشد در پناه خداوند خواهد بود و روز قیامت در سایه رحمت عرش ‏الهی می ‌باشد و از سختی‌ها و شداید صحرای محشر در امان است.

اوّل آن كه در كارگشائی و كمک به نیازمندان و درخواست كنندگان دریغ ننماید.

دوّم آن كه قبل از هر نوع حركتی بیندیشد كه كاری را كه می‌خواهد انجام دهد یا هر سخنی را كه ‏می‌خواهد بگوید آیا رضایت و خوشنودی خداوند در آن است یا مورد غضب و سخط او می‌باشد.

سوّم قبل از عیب جوئی و بازگوئی عیب دیگران ، سعی كند عیب‌های خود را برطرف نماید.‏

‏

‏2- قال علیه السلام: ثَلاثٌ مُنْجِیاتٌ لِلْمُؤْمِن: كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِیابِهِمْ ، وَإ شْغالُهُ نَفْسَهُ بِما یَنْفَعُهُ لاَِّخِرَتِهِ وَدُنْیاهُ ، وَطُولُ الْبُكأ ‏عَلی خَطیئَتِهِ. (2)

سه چیز موجب نجات انسان خواهد بود:

بازداشتن زبان از بدگوئی و غیبت مردم

خود را مشغول به كارهائی ‏كردن كه برای آخرت و دنیایش مفید باشد.

و همیشه بر خطاها و اشتباهات خود گریان و ناراحت باشد.‏

چهل حديث از حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام)

رُوِی  عَنْ أَبی  عَبْدِاللهِ الْحُسَيْن(عليه السلام):

1- پند امام به عالمان

«أَيَّتُهَا الْعِصابَةُ بِالْعِلْمِ مَشْهُورَةٌ وَ بِالْخَيْرِ مَذْكُورَةٌ وَ بِالنَّصيحَةِ مَعْرُوفَةٌ وَ باللّهِ فی  أَنـْفُسِ النّاسِ مَهابَةٌ، يُهابِكُمُ الشَّريفُ، وَ يُكْرِمُكُمُ الضَّعيفُ وَ يُؤْثِرُكُمْ مَنْ لافَضْلَ لَكُمْ عَلَيْهِ وَ لا يَدٌ لَكُمْ عِنْدَهُ، تَشْفَعُونَ فِی الْحَوائِجِ إِذَا امْتُنِعَتْ مِنْ طُلاّبِها، وَ تَمْشُونَ فِی  الطَّريقِ بِهَيْبَةِ الْمُلُوكِ وَ كَرامَهِ الاَْكابِرِ... فَأَمّا حَقُّ الضُّعَفاءِ فَضَيَّعْتُمْ وَ أَمّا حَقُّكُمْ بِزَعْمِكُمْ فَطَلَبْتُمْ أَنْتُم تَتَمَنَّوْنَ عَلَی  اللّهِ جَنَّتَهُ وَ مُجاوَرَةَ رَسُلِهِ وَ أَمانًا مِنْ عَذابِهِ؟!

حضرت ابی  عبداللّه الحسين(عليه السلام) خطاب به عالمان بی عمل و تاركان امر به معروف و نهی  از منكر فرموده اند:ی  گروه نيرومندی  كه به دانش مشهور و به نيكی  مذكور و به خيرخواهی  معروف و با نام خدا و مذهب در نفوس مردم، با مهابت جلوه گريد! شريف از شما حساب می برد و ضعيف شما را گرامی  می دارد، و كسانی  كه بر آنها برتری  و حقّی  نداريد، شما را بر خود ترجيح می دهند، شما وسيله حوائجی  هستيد كه بر خواستارانش ممتنع است، و به هيبت پادشاهان و كرامت بزرگان در راه گام برمی داريد...!و امّا حق ضعيفان را ضايع كرديد! و حقّ خود را كه به گمانتان شايسته آنيد طلب نموديد...! و با اين حال آرزوی  بهشت الهی  را داريد و همجواری  پيامبران و امان از عذابش را در سر می پرورانيد!

چهل حديث گهربار منتخب از امام هادی « علیه السلام »

قالَ الامامُ أبو الحسن ، علىّ الهادى « صلوات الله و سلامه عليه » :

1- مَنِ اتَّقىَ اللّهَ يُتَّقى ، وَ مَنْ أطاعَ اللّهَ يُطاعُ ، وَ مَنْ أطاعَ الْخالِقَ لَمْ يُبالِ سَخَطَ الْمَخْلُوقينَ ، وَمَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ يَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الْمَخْلُوقينَ. ⁽¹⁾
ترجمه :
فرمود: کسى که تقوى الهى را رعايت نمايد و مطيع احکام و مقرّرات الهى باشد ، ديگران مطيع او مى شوند.
و هر شخصى که اطاعت از خالق نمايد ، باکى از دشمنى و عداوت انسان ها نخواهد داشت ؛ و چنانچه خداى متعال را با معصيت و نافرمانى خود به غضب درآورد ، پس سزاوار است که مورد خشم و دشمنى انسان ها قرار گيرد.
 

2- قالَ « عليه السلام »: مَنْ أنِسَ بِاللّهِ اسْتَوحَشَ مِنَ النّاسِ ، وَعَلامَةُ الاُْنْسِ بِاللّهِ الْوَحْشَةُ مِنَ النّاسِ.⁽²⁾
ترجمه :
فرمود: کسى که با خداوند متعال مونس باشد و او را أنيس خود بداند ، از مردم احساس وحشت مى کند.
و علامت و نشانه أنس با خداوند وحشت از مردم است يعنى از غير خدا نهراسيدن و از مردم احتياط و دورى کردن .

3- قالَ « عليه السلام »: السَّهَرَ ألَذُّ الْمَنامِ ، وَالْجُوعُ يَزيدُ فى طيبِ الطَّعامِ. ⁽³⁾
ترجمه :
فرمود: شب زنده دارى ، خواب بعد از آن را لذيذ مى گرداند؛ و گرسنگى در خوشمزگى طعام مى افزايد يعنى هر چه انسان کمتر بخوابد بيشتر از خواب لذت مى برد و هر چه کم خوراک باشد مزّه غذا گواراتر خواهد بود .

4- قالَ « عليه السلام »: لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کدِرْتَ عَلَيْهِ ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّک إ لَيْهِ ، فَإ نَّما قَلْبُ غَيْرِک کقَلْبِک لَهُ. ⁽⁴⁾
ترجمه :
فرمود: از کسى که نسبت به او کدورت و کينه دارى ، صميّميت و محبّت مجوى .
همچنين از کسى که نسبت به او بدگمان هستى ، نصيحت و موعظه طلب نکن ، چون که ديدگاه و افکار ديگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.

چهل حدیث از امام محمد باقر ^{« علیه السلام »}

1- چه بسا شخص حريص بر امری از امور دنيا ، که بدان دست يافته و باعث نافرجامی و بدبختی او گردیده است ، و چه بسا کسی که برای امری از امور آخرت کراهت داشته و بدان رسیده ، ولی به وسیله آن سعادتمند گردیده است.

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (166)

2- تو را به پنج چیز سفارش می کنم : اگر مورد ستم واقع شدی ستم مکن ، اگر به تو خیانت کردند خیانت مکن ، اگر تکذیبت کردند خشمگین مشو ، اگر مدحت کنند شاد مشو ، و اگر نکوهشت کنند ، بیتابی مکن.

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (167)

3- سخن نیک را از هر کسی ، هر چند به آن عمل نکند ، فرا گیرید.

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص (170)

4- چیزی با چیزی نیامیخته است که بهتر از حلم با علم باشد.

بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی ، ج 75، ص(172)

 چهل سخن گهربار از ابن الرضا ، حضرت امام جواد ^{« علیه السلام »}

 گزيده سخنان امام رضا(علیه السلام)

 ۱- سه ويژگى برجسته مومن
لايكـون المـؤمـن مـومنـاً حتـى تكـون فيه ثلاث خصـال : 1 ـ سنة من ربّه. 2 ـ و سنة من نبيّه. 3 ـ و سنة من وليّه. فـاما السنة مـن ربه: فكتمان سـره. و امـا السنة من نبيه فمـداراة الناس. و امـا السنة مـن وليه فـالصبـر فـى البـاسـاء و الضـراء.(1)
مـؤمـن , مـؤمـن واقعى نيست, مگـر آن كه سه خصلت در او بـاشــ د: سنتـى از پـروردگـارش، سنتـى از پيـامبـرش و سنتـى از امـامـش.
اما سنت پروردگارش , پـوشاندن راز خود است, اما سنت پيغمبرش , مدارا و نرم رفتارى با مردم است, اما سنت امامـش صبر كردن در زمان تنگدستـى و پريشان حالى است.

2ـ پـاداش نيكـى پنهانـى و سزاى افشـا كننـده بــدى

الـمستتر بـالـحسنه يـعـدل سبعين حسنه, و المذيع بالسيئه مخذول, و المستتر بالسيئه مغفور له.(2)
پنهان كننده,كار نيك (پاداشش) برابر هفتاد حسنه است, و آشكار كننده كار بد سـر افكنـده است, و پنهان كننـده كـار بـد آمـرزيـده است.

چهل حديث گهربار منتخب

‏قالَ الا مامُ جَعْفَرُ بنُ محمّد الصّادقُ عليه السلام :

1- حَديثي حَديثُ ابى ، وَ حَديثُ ابى حَديثُ جَدى ، وَ حَديثُ جَدّى حَديثُ الْحُسَيْنِ، وَ حَديثُ الْحُسَيْنِ حَديثُ الْحَسَنِ، وَ حَديثُ الْحَسَنِ حَديثُ اميرِالْمُؤْمِنينَ، وَ حَديثُ اميرَالْمُؤْمِنينَ حَديثُ رَسُولِ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، وَ حَديثُ رَسُولِ اللّهِ قَوْلُ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.⁽¹⁾
ترجمه :
فرمود: سخن و حديث من همانند سخن پدرم مى باشد، و سخن پدرم همچون سخن جدّم ، و سخن جدّم نيز مانند سخن حسين و نيز سخن او با سخن حسن يكى است و سخن حسن همانند سخن اميرالمؤ منين علىّ و كلام او از كلام رسول خدا مى باشد، كه سخن رسول اللّه به نقل از سخن خداوند متعال خواهد بود.

امروز پنج شنبه ۱۲ مهر ۱۳۸۶
مطابق با ۲۲ رمضان ۱۴۲۸ و برابر ۴ اکتبر ۲۰۰۷

پيامبرصلى الله عليه وآله : اَلصائِمُ لا تُرَدُّ دَعَوتُهُ
دعاى روزه دار رد نمى‏شود.
مسند احمد ، ج 2 ، ص 7

چهل حديث از پيامبر اعظم ^{( صلی الله علیه و اله و سلم )} درباره نماز

1- نماز ستون دين شما است.

2- نماز سيمای دین شماست.

3- نماز چهره شیطان را سیاه می کند.

4- مرز میان بنده و کفر ترک نماز است.

5- پرچم ایمان نماز است.

6- جایگاه نماز در دین همچون جایگاه سر در بدن است.

7- نماز اولین دستوری است که بر امت من واجب شد.

8- نماز اولین عملی است که از بنده به سوی خدا می رود.

9- نماز اولین سؤال روز قیامت است.

10- نماز اولین مهمانسرای خدا در زمین است.

11- اول وقت رضوان خدا ، وسط وقت رحمت خدا و آخر وقت عفو خداست.

12- نماز پشت سر مرد پرهیزگار مقبول است.

13- نماز با لباس حرام قبول نیست.

14- نماز کسی که شراب می نوشد قبول نیست.

15- نماز برای برپا داشتن یاد خداست.

16- مؤمن در مسجد مثل ماهی در آب است.

17- هر چیزی زینتی دارد و زینت اسلام نماز است.

18- روشنی چشم من در نماز است.

19- نماز بهترین موضوع است.

20- بیشترین هم و غمت نماز باشد.

21- وضو کلید نماز و نماز کلید بهشت است.

22- محبوبترین لباس ها نزد خدا لباس سفید است پس با لباس سفید نماز بخوانید.

23- بهترین دوستانم مومنی است که بهره فراوان از نماز دارد.

24- برترین اعمال نزد خداوند نماز در اول وقت است.

25- دو رکعت نماز مختصر اما با تفکر از یک شب عبادت بهتر است.

26- مانند کسی نماز بخوان که آخرین نمازش را می خواند.

27- بالا آوردن دستها در آغاز نماز زینت نماز است.

28- طول دادن قنوت در نماز سختی های مرگ را کاهش می دهد.

29- هرکس نمازش را عمدا ترک کند دینش را نابود کرده است.

30- بیشترین نگرانی من بر امتم ، پس و پیش کردن نماز از وقت آن است.

31- شفاعت من به کسی که نماز را سبک بشمارد نمی رسد.

32- اگر بر امتم سخت نبود مسواک زدن برای هر نماز را دستور می دادم.

33- سعی کنید بیشتر اوقات با وضو باشید.

34- اذان گویان ، بلند قامتان روز قیامت هستند.

35- کسی که دعوت مؤذن را پاسخ گوید در قیامت زیر پرچم من است.

36- مسجدها را وسیع بسازید و آنها را پر کنید.

37- من در قیامت امت خود را از آثار سجده می شناسم.

38- پیش نماز تو شفیع تر به درگاه خداست.

39- اگر رشد و بالندگی نمازتان را می خواهید پس بهترین خودتان را به امامت برگزینید.

40- اگر مردم ارزش اذان و صف اول جماعت را می دانستند بر سر آن قرعه کشی می کردند.

منبع:  کتاب عبد شکور

كاري پر ثواب‌تر از روزه!

قال الصادق عليه السلام :

صَدَقَةُ دِرهَمٍ اَفضَل مِن صِيامِ يَومٍ.

 امام صادق « عليه السلام » فرمود:

يك درهم صدقه دادن از يك روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.

وسائل الشيعه، ج 7 - ص 218 - ح 6

قال الباقر عليه السلام :

لا صِيامَ لِمَن عَصَى الاِمامَ وَ لا صِيامَ لِعَبدٍ آبقٍ حَتى يَرجِعَ وَ لا صِيامَ لِاِمرَاَةٍ نَاشِزَةٍ حَتى تَتُوبَ وَ لاصِيامَ لِوَلَدٍ عَاق حَتى يبر.

امام باقر « عليه السلام » فرمود:

روزهاي براي اين افراد نيست [روزه‌اشان قبول نيست]:

      كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند.

      بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.

      زنى كه اطاعت ‏شوهر نكرده تا اينكه توبه كند.

      فرزندى كه [نسبت به والدين خود] نافرمان شده تا اينكه مطيع شود.

بحار الانوار ج 93، ص 295.

قال اميرالمومنين عليه السلام:

صَومُ النَفسِ عَن لَذّاتِ الدُنيا اَنفَعُ الصِيام.

امير مومنان على « عليه السلام » فرمود:

روزه نفس از لذتهاى دنيوى سودمندترين روزه‏هاست.

[مراد از روزه‌ي نفس همان خودداري نفس از خواهشهاي دنيايي است، چنانكه روزه بدن نگهداري آن از خوردن و آشاميدن است. اين كلام نوراني بيانگر حد اعلي روزه است و مسلماً آنچه به صورت تكليف شرعي واجب گشته است همان حد پايين آن يعني خودداري از خوردن و آشاميدن است كه بايد آن را با رعايت آداب روزه و در نهايت با امساك نفس، به درجه نهايي خود رساند.]

امروز دوشنبه 26 شهريور 1386
مطابق با 5 رمضان 1428 و برابر 17 سپتامبر 2007
۱- پيامبرصلى الله عليه وآله: إنَّما سُمِّيَ شَهرُ رَمَضانُ بِذلِكَ لِأَنَّهُ يَرمَضُ الذُّنوبَ

رمضان بدين نام ناميده شد ، زيرا گناهان را مى‏سوزاند.

۲- پيامبرصلى الله عليه وآله : لِكُلِّ شَي‏ءٍ زَكاةٌ وزَكاةُ الْأبدانِ الصِّيامُ
براى هر چيزى زكاتى است و زكات بدن‏ها روزه‏دارى است.

1 ـ سعد بن ابى وقّاص: از پيامبر ، درباره آيه «آنان كه در نمازشان سهل انگارند» پرسيدم. فرمود: آنان، كسانيند كه نماز را از وقتش به تأخير مى اندازند.
2 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : هر كس نمازش را عمداً ترك كند، دينش را نابود كرده است و هر كس در وقتش نخواند، در «ويل» داخل مى شود، و «ويل» درّه اى در جهنم است. همانگونه كه خداوند متعال در سوره «أرأيت» فرمود: «پس ويل براى نمازگزاران است، آنان كه از نمازشان غافلند».
3 ـ امام علىّ عليه السّلام : هيچ عملى نزد خداوند، محبوبتر از نماز نيست. پس هيچ كار دنيايى شما را در وقت نماز به خود مشغول ندارد. كه خداوند گروههايى را سرزنش كرد و فرمود : «آنان كه از نمازشان غافلند» يعنى آنان غافل بوده ، به وقت نمازها بى اعتنايى مى كردند.
4 ـ امام باقر عليه السّلام ـ درباره گفته خداوند جلّ جلاله : «و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى كنند» فرمود: مقصود همين نماز واجب است كه هر كس آن در وقتش بخواند، حقش را بداند و كارى را بر آن مقدم ندارد، خداوند بى گناهيش را مى نويسد و عذابش نمى كند و هر كس در غير وقتش بخواند، حق نماز را نداند وكارهاى ديگر را بر آن مقدم كند، سرانجامش با خداست، اگر خواست مى آمرزد و اگر خواست عذاب مى كند.
5 ـ امام صادق عليه السّلام : در باره گفته خداى متعال: «خاضعانه براى خدا به پا خيزيد» فرمود : يعنى توجه انسان به نمازش و مواظبت بر آن، تا چيزى او را از نماز به خود سرگرم و مشغول ندارد.
6 ـ عبدالله بن مسعود: از پيامبر خدا پرسيدم: كدام كار نزد خدا محبوبتر است؟ فرمود: نماز اول وقت.
7 ـ همچنين گفتم: اى پيامبر خدا! كدام كار به بهشت نزديكتر است؟ فرمود: نماز اول وقت.
8 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : شفاعت من فرداى [ قيامت ] به كسى كه نماز واجب را از وقتش به تأخير اندازد، نمى رسد.
9 ـ بيشترين چيزى كه بر امتم از آن ترسانم پس و پيش كردن نماز از وقت آن است.
10 ـ قطب راوندى: پيامبر خدا فرمود: هرگاه خداوند ، آفتى از آسمان فرو فرستد، حاملان قرآن و نگهبانان خورشيد ـ يعنى نگهبانان وقت نمازهاـ و آباد كنندگان مساجد، از آن در امانند.
11 ـ امام صادق عليه السّلام : پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله داخل مسجد شد و گروهى از اصحابش هم در آن بودند. فرمود: مى دانيد پروردگارتان به شما چه گفت؟ گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: پروردگارتان مى گويد: هر كس اين نمازهاى پنجگانه واجب را در وقتش بخواند و بر آن ها مواظبت ورزد، مرا در روز قيامت مى بيند و عهدى پيش من دارد كه به جهت آن، او را به بهشت مى برم. و هر كس آن ها را در وقتشان نخوانده و بر آن ها مواظبت نورزيده باشد ، سرانجامش با من است؛ اگر خواستم عذابش مى كنم و اگر خواستم او را مى آمرزم.
12 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست مگر اينكه ميان او و خداوند متعال عهدى است، تا آنگاه كه با شناختش از حق نماز، آن را در وقتش برپا دارد يا بر كارهاى ديگر مقدم كند. پس اگر آن را از روى سبك شمردن حقش فرو گذارد و كارهاى ديگر را بر آن مقدم بدارد، خداوند از اين عهد برائت مى جويد. سپس سرنوشتش با خداست؛ يا او را عذاب مى كند و يا مى آمرزد.
13 ـ ما روزگارى نگهبان شتران بوديم و اكنون نگهبان خورشيد گشته ايم.
14 ـ بندگان برگزيده خداوند، كسانى هستند كه خورشيد و ماه و ستاره ها و سايه ها را براى ذكر خداوند، نگاهبانى مى كنند.
15 ـ امام علىّ عليه السّلام : پيروان ما، نگهبانان خورشيد و ماه و ستارگانند.
16 ـ در وصيّتش هنگام وفاتش به امام حسن عليه السّلام فرمود: پسركم، تو را به نماز در وقتش سفارش مى كنم.
17 ـ بر [ خواندن ] نمازهاى پنجگانه در وقتشان مواظبت كنيد، كه نزد خداوند جلّ و عزّ، جايگاهى ويژه دارد.
18 ـ در نامه اش به محمّد بن ابى بكر فرمود : نماز را در وقت مقرّرش بخوان و براى آسوده شدن، آن را جلو و به جهت اشتغال به كارى، آن را به تأخير مينداز و بدان كه همه كارهايت تابع نمازت مى باشد.
19 ـ امام سجاد عليه السّلام ـ در دعايش هنگام فرا رسيدن ماه مبارك رمضان ـ : خدايا، بر محمّد و خاندانش درود فرست و ما را در اين ماه به اوقات نمازهاى پنجگانه آگاه كن؛ به اجزاء و شروطش كه معين كرده اى و به واجباتش كه مقرّر داشته اى و وظيفه هايى كه واجب ساخته اى و وقتهايش كه محدود نموده اى.
20 ـ هر كس به وقتهاى نماز اهميت دهد، از خوشيهاى دنيا، بهره كامل نمى گيرد.
21 ـ امام باقر عليه السّلام : موسى هنگام گفتگو با خداوند چنين گفت: خداى من، پاداش آن كس كه نماز را در وقتش خوانده و دنيا او را به خود مشغول نساخته است، چيست؟ خداوند فرمود: اى موسى، آنچه خواسته به او مى بخشم و بهشتم را بر او روا مى سازم.
22 ـ هر شخص با ايمانى كه بر نماز واجب مواظبت ورزد و آن ها را در وقتشان بخواند، از غافلان نخواهد بود[1].
23 ـ امام صادق عليه السّلام : پيروان ما را در وقتهاى نماز بيازماييد، كه مواظبت بر نمازشان چگونه است.
24 ـ آن كه حق را وصف مى كند [و خود را پيرو آن مى داند] با سه ويژگى شناخته مى شود: به يارانش نگريسته مى شود كه كيانند؟ و به نمازش كه چگونه است؟ و كى آن را مى خواند؟
25 ـ برادرانتان را با دو ويژگى بيازماييد، اگر هر دو ويژگى در آن ها بود [ چه بهتر ] و گر نه دورى گزينيد، دورى گزينيد، دورى گزينيد: مواظبت بر نماز در وقت و نيكى به برادران در سختى و آسانى.
26 ـ امام صادق عليه السّلام ـ از پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله در بيان كلام فرشته مرگ نقل شده است ـ : بدانيد كه براى ما بازگشتى دوباره و دوباره به سوى شما خواهد بود. پس مراقب باشيد. در شرق و غرب خانه اى نيست جز اينكه به اهل آن در هر روز پنج نوبت مى نگرم و به كوچك و بزرگشان از خود آنان داناترم و اگر مى خواستم \پشه اى را قبض روح كنم، تا پروردگارم دستور ندهد نمى توانستم .
سپس پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله فرمود: تنها در وقتهاى نماز به آن ها مى نگرد. پس اگر از مواظبت كنندگان بر نماز در وقت بود، به او شهادت (لا إله إلّا الله وأنّ محمّداً رسول الله) را تلقين مى كند و ابليس را از او دور مى سازد.
27 ـ امام صادق عليه السّلام : از خروس، پنج ويژگى را بيآموزيد: مواظبتش بر وقتهاى نماز و ...

قرآن:
«نماز را از زوال خورشيد تا نيمه شب بر پا دار و نيز نماز صبح را كه نماز صبح در حضور فرشتگان است.»
1 ـ زراره: از امام باقر عليه السّلام ، نمازهايى را كه خداى جلّ جلاله واجب كرده است، پرسيدم فرمود: پنج نماز در شبانه روز. گفتم: آيا در قرآن آن ها را نام برده، بيان كرده و وقتشان را معين نموده است؟ فرمود: آرى، خداوند متعال به پيامبرش فرمود : «نماز را از زوال خورشيد تا نيمه شب بر پا دار» و دلوك همان زوال خورشيد (هنگام ظهر) است و غسق الليل يعنى نيمه شب. پس ميان اين دو وقت ، چهار نماز را نام برده ، بيان كرده و وقت آن ها را تعيين كرده است. سپس خداى تبارك و تعالى فرمود: «و نماز صبح كه نماز صبح در حضور فرشتگان است». پس اين هم پنجمين نماز . و خداوند متعال فرمود: «نماز را در دو طرف روز بر پا دار» و دو طرف روز، همان مغرب و صبح است و «نخستين ساعات شب» و آن نماز عشاى آخر است و فرمود : «بر نمازها و نماز ميانه مواظبت كنيد» و آن نماز ظهر است؛ نخستين نمازى كه پيامبر خدا خواند و آن در ميان روز و دو نمازى است كه در روز خوانده مى شود: نماز صبح و نماز عصر.
2 ـ امام علىّ عليه السّلام در نامه اش به محمّد بن ابى بكر: شخصى وقتهاى نماز را از پيامبر خدا پرسيد. پيامبر پاسخ داد: «جبرييل نزد من آمد و وقت نماز ظهر(زوال خورشيد) را به من نشان داد. پس آفتاب بر ابروى راستش بود و وقت [ نماز ] عصر را نشان داد. پس سايه هر چيز به اندازه خودش بود. و نماز مغرب را هنگام غروب خورشيد خواند. سپس هنگامى كه شفق ناپديد شد، نماز عشاء را گزارد و نماز صبح را در تاريكى پايان شب، در حالى كه هنوز ستاره ها فراوان بودند، خواند؛ پس در اين وقتها نماز بخوان و پيوسته با سنّت شناخته شده و در راهى روشن باش.
3 ـ امام صادق عليه السّلام : هنگام [ نماز ] صبح ، از دميدن سپيده است تا اينكه صبح، بيشتر آسمان را فرا بگيرد و سزاوار نيست عمداً از اين وقت به تأخير انداخت ، ولى آن وقتى است، براى كسى كه سرگرم شده يا فراموش كرده و يا خواب مانده است.
4 ـ هنگامى كه خورشيد فرود مى آيد، وقت(نماز)ظهر رسيده است تا اينكه به اندازه خواندن چهار ركعت نماز بگذرد. پس از آن، وقت مشترك نماز ظهر و عصر است تا به اندازه خواندن چهار ركعت نماز از خورشيد بماند كه در اين هنگام، وقت نماز ظهر پايان مى پذيرد و وقت نماز عصر باقى مى ماند تا خورشيد ناپديد شود .

قرآن:
« بر نمازها و نماز ميانه مواظبت كنيد و خاضعانه براى خدا به پا خيزيد.»
« و اين خجسته كتابى است كه ما آن را فرو فرستاديم، كتابهايى را كه پيش از و كسانى آن آمده تصديق مى كند. و براى اينكه پيرامون آنند [ مردم ] امّ القرى [ = مكّه ] را كه هشدار دهى. و كسانى كه به آخرت ايمان مى آورند، به آن نيز ايمان مى آورند، و آنان بر نمازهاى خود مواظبت مى كنند.»
« و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى كنند. آنانند كه وارثانند.»
1 ـ امام صادق عليه السّلام : در باره آيه «و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى كنند»، فرمود: يعنى بر وقتها و حدود نماز[1] .
2 ـ انس: هنگام وفات پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله ، در كنارش بوديم. پس به ما گفت: در باره نماز، تقواى الهى پيشه كنيد، در باره نماز، تقواى الهى پيشه كنيد ـ تا سه بار ـ .
3 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : بيشتر همّ و غمّت ، نماز باشد كه آن، سر اسلام پس از پذيرش دين است.
4 ـ مواظبت بسيار شخص بر انجام نمازها، در ديندار بودنش كفايت مى كند.

5 ـ هنگام ياد كردن نماز ـ فرمود : هر كس بر نماز مواظبت ورزد، روز قيامت برايش نور و حجّت و نجات از آتش مى شود و هر كس مواظبت نورزد نه نور است و نجات و نه حجت .
6 ـ هر كس به سوى نماز بشتابد ، از اين رو كه مى ترسد به آن نرسد، خداوند بهشت را برايش واجب مى گرداند و هر كس آن را ترك كرده كار ديگرى را مقدم دارد، تا يك سال با عمل ديگرى بهشت را درنمى يابد
7 ـ پرچم برافراشته اسلام، نماز است، پس هر كس به آن دل بسپارد و آن را با واجبات و مستحباتش انجام دهد، با ايمان است.
8 ـ پنج چيز است كه هر كس همراه با ايمان بياورد، وارد بهشت مى شود: هر كس بر نمازهاى پنجگانه مواظبت ورزد، بر وضوء و ركوع و سجود و وقتهاى آن و ...
9 ـ هرگاه كسى از شما به نماز بر مى خيزد، به مناجات با پروردگارش برخاسته است. پس بنگرد، چگونه با او مناجات مى كند.
10 ـ نماز ترازو است ، هر كس تمام بياورد، تمام مى برد.
11 ـ نمازپيمانه ياترازو است ـ هركس تمام بياورد، تمامش مى دهند وهركس كم گذارد، مى دانيدكه خداونددرباره كم فروشان چه نازل كرده است[2].
12 ـ خداوند پنج نماز را بر بندگان واجب كرده است. پس هر كس آن ها را بياورد بدون اينكه از روى سبك شمردن، كم بگذارد، خداوند تعهد مى كند او را روز قيامت به بهشت ببرد.
13 ـ امام علىّ عليه السّلام : پيامبر خدا فرمود: نماز در چهار پاره نوشته مى شود: پاره اى براى نيكو وضو گرفتن، پاره اى براى ركوع ، پاره اى براى سجود و پاره اى براى خشوع است. گفته شد: اى پيامبر خدا، خشوع چيست؟ فرمود: فروتنى در نماز و اينكه بنده با همه دل به خدا رو كند. پس هنگامى كه ركوع و سجودش را تمام آورد و ديگر بخشها را هم كامل كرد نماز با نورى درخشنده به سوى آسمان اوج مى گيرد، درهاى آسمان براى آن گشوده مى شود و [ خطاب به نمازگزار مى گويد: مرا حفظ كردى، خدا تو را حفظ كند و فرشتگان مى گويند: خدا بر صاحب اين نماز درود فرستد. و هنگامى كه بخشهاى نماز را تمام نياورد، نماز با تاريكى بالا مى رود و درهاى آسمان بر روى او بسته مى شود و [ خطاب به نمازگزار ] مى گويد: مرا تباه كردى ، خدا تو را تباه گرداند و نماز را به صورتش مى كوبند.
14 ـ عقيل خزاعى: امير مؤمنان، هرگاه براى جنگ آماده مى شد، چند كلمه اى به مسلمانان سفارش مى كرد و مى گفت: به نماز پايبند باشيد و بر آن مواظبت كنيد، آن را زياد بجا آوريد و بدان تقرب جوييد كه آن بر مؤمنان نوشته و مفروض است و اين را كافران هم مى دانند آنگاه كه پرسيده مى شوند: چه چيز شما را به دوزخ در آورد؟ مى گويند: ما از نمازگزاران نبوديم.
15 ـ امام صادق عليه السّلام : محبوبترين بنده نزد خداى جلّ جلاله ، فردى است كه در گفتارش راستگو و بر نمازش مواظب باشد.
16 ـ ادريس قمى: از امام صادق عليه السّلام نيكيهاى ماندگار را پرسيدم. فرمود: نماز، پس برآن مواظبت ورزيد.

قرآن:
« نماز برپا داريد، و زكات بدهيد و با ركوع كنندگان ركوع كنيد.»
« و اينكه نماز برپا داريد و از او بترسيد و هم اوست كه نزد وى محشور خواهيد گرديد.»
« پروردگارا، مرا برپا دارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز. پروردگارا، ودعاى مرا بپذير.»
« همان كسانى كه چون در زمين به آنان توانايى دهيم، نماز بر پا مى دارند و زكات مى دهند و به كارهاى پسنديده دستور مى دهند و از كارهاى ناپسند باز مى دارند و فرجام همه كارها از آنِ خداست.»
« اى كسانى كه ايمان آورده ايد، ركوع و سجود كنيد و پروردگارتان را بپرستيد و كار خوب انجام دهيد، باشد كه رستگار شويد.»
«و نماز بر پا داريد و زكات بدهيد و از پيامبر [ خدا ] پيروى كنيد، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.»
« به سويش توبه كنيد و از او پروا بداريد و نماز بر پا داريد و از مشركان مباشيد.»
1 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله ـ در گفتارش به اسامه ـ : پيوسته نماز بخوان كه آن برترين كار بندگان است. چون نماز سر دين و ستون و تارك آن است.
2 ـ ام سلمه: پايان بخش وصيّت پيامبر خدا، اين بود: نماز را،نماز را و كنيزانتان . آن را تكرار كرد تا آنجا كه زبانش سنگين و سخنش بريده بريده شد.
3 ـ انس: هرگاه پيامبر از رفتار مردى خوشش مى آمد، او را به نماز فرمان مى داد.
4 ـ امام علىّ عليه السّلام : شما را به نماز سفارش مى كنم. آن است كه ستون دين و نگهدارنده اسلام است . پس ، از آن غفلت نكنيد.
5 ـ امام باقر عليه السّلام : ابوذر مى گفت : اى طالب علم ، نماز بخوان پيش از آن كه فرصتهايت از دست برود.
6 ـ بكر بن محمّد الازدى: در پيش امام صادق عليه السّلام نشسته بودم كه ابو بصير از ايشان راجع به حورالعين پرسيد و گفت: فدايت شوم ، آنان از مخلوقات دنيايى اند يا از مخلوقات بهشتى ؟ امام فرمود: تو را به اين ها چه كار ؟ بر نماز مواظبت كن . همانا آخرين چيزى كه پيامبر اكرم بدان سفارش و ترغيب كرد، نماز بود.

5 / 1 استوارى دين
1 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : نماز، ستون دين شماست.
2 ـ امام علىّ عليه السّلام : خدا را! خدا را!در باره نماز،كه ستون دين شماست.
3 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : برپادارنده دين، نماز است.
4 ـ نماز، مانند ستون خيمه است؛ اگر ستون بر پا باشد، ريسمانها و ميخها و پرده سود مى رساند و هنگامى كه ستون بشكند نه ريسمان سودى دارد و نه ميخ و پرده.
5 ـ جايگاه نماز در دين، مانند سر در كالبد است.
6 ـ معاذ مى گويد : پيامبر به من فرمود: آيا تو را از سر امر ( اسلام )و ستون آن خبر نكنم؟ گفتم: چرا اى پيامبر خدا. حضرت فرمود: سر امر و ستون آن، نماز و قلّه اش جهاد است.
7 ـ امام صادق عليه السّلام : مردى به خدمت پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله رسيد و گفت: اى پيامبر

1 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله : نماز، نور است.
2 ـ نماز، نور مؤمن است، نماز نورى از خداوند است.
3 ـ نماز انسان، نورى در دل اوست. پس هر كس مى خواهد، دلش را نورانى كند.
4 ـ نماز، دليل روشن و آشكارى است.
5 ـ نماز پشت سر نماز بدون كار بيهوده در ميانشان، در علّيين نوشته شود.
6 ـ آگاه باشيد كه نماز، خوراك مهمانى خداوند در زمين است كه براى شايستگان رحمتش در هر روز پنج مرتبه، آماده و گوارايش مى سازد.
7 ـ هر چيز را زينتى است و زينت اسلام، نمازهاى پنجگانه است و هر چيز پايه اى دارد و پايه مؤمن، نماز است و براى هر چيز، چراغى است و چراغ دل مؤمن ، نمازهاى پنجگانه است.
8 ـ خداوند جلّ جلاله چيزى برتر از توحيد و نماز را واجب نمى كند و اگر چيزى برتر بود، آن را بر فرشتگانش واجب مى كرد كه برخى در ركوع و برخى ديگر در سجودند.
9 ـ نماز، از دستورات دين و در آن، خشنودى پروردگار جلّ جلاله نهفته و راه روشن پيامبران است.
10 ـ دينى كه ركوع و سجود در آن نباشد، هيچ خيرى ندارد.
11 ـ خداوند متعال فرموده است: نماز را بين خود و بنده ام دو نيمه كرده ام و آنچه بخواهد به او مى دهم.
پس هنگامى كه بنده مى گويد: الحمد لله ربّ العالمين خداوند متعال مى گويد: بنده ام مرا ستود. و هنگامى كه گفت: الرحمن الرحيم خداوند متعال مى گويد: بنده ام مرا ستايش كرد و هنگامى كه گفت: مالك يوم الدين مى گويد: بنده ام مرا بزرگ داشت (يك بار فرمود: بنده ام [ امرش را ] به من واگذارد) و هنگامى كه گفت: ايّاك نعبد و ايّاك نستعين مى گويد: اين ميان من و بنده ام مى باشد و آنچه خواست به او مى دهم. پس هنگامى كه گفت: اهدنا الصراط المستقيم مى گويد: اين براى بنده ام مى باشد و آنچه خواست به او مى هم[1].                           فائده:
صاحب كتاب بزرگ جواهر الكلام فى شرح شرائع الاسلام پس از نقل روايتهايى در فضيلت نماز مى گويد: اين فضيلت، اختصاص به نمازهاى پنجگانه واجب ندارد، گرچه برخى خبرها مخصوص به آن هاست. بلكه گفته مى شود منظور هر روايتى كه واژه صلاة دارد آن ها هستند؛ چون معروف و رايج بوده و جز آن ها نماز ديگرى را از بنده نمى خواهند؛ امّا دقّت در آنچه از پيشوايان رسيده كه برخى صراحت هم دارند حكم مى كند در اين فضيلت، ميان واجب و مستحب فرقى نگذاريم و هر دو را بهترين كار بدانيم .

قرآن:
«پروردگارا، من [ يكى ] از فرزندانم را در درّه اى بى كشت و زرع، نزد خانه محترم تو، سكونت دادم. پروردگارا، تا نماز را به پا دارند، پس دلهاى برخى از مردم را به سوى آنان گرايش ده و آنان را از محصولات ده، [ مورد نيازشان روزى باشد كه سپاسگزارى كنند.»
«وچون از بنى اسرائيل پيمان محكم گرفتيم كه جز خدا را نپرستيد و به پدر و خوش مادر و خويشان و يتيمان و مستمندان احسان كنيد و با مردم سخن [ به زبانِ ] بگوييد و نماز را بر پا داريد و زكات را بدهيد؛ آنگاه، جز اندكى از شما، روى [ همگى برگردانديد.»
«و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مى كردند و به ايشان انجام دادن كارهاى نيك و بر پا داشتن نماز و دادن زكات را وحى كرديم و آنان پرستنده ما بودند.»
«و به موسى و برادرش وحى كرديم كه شما دو تن براى قوم خود در مصر خانه هايى ترتيب دهيد و سراهايتان را رو به روى هم قرار دهيد و نماز برپا داريد و مؤمنان را مژده ده.»
«پس در حالى كه وى [ زكريا ] در محرابش به نماز ايستاده بود، فرشتگان، او را ندا در دادند كه خداوند تو را به [ ولادت ] يحيى ـ كه تصديق كننده [ حقانيت ] كلمة الله [ = عيسى است و بزرگوار و خويشتندار [ =پرهيزنده از زنان و پيامبرى از شايستگان است ـ مژده مى دهد».
«و هر جا كه باشم مرا با بركت ساخته و تا زنده ام به نماز و زكات سفارشم كرده است.»
1 ـ خداوند تبارك و تعالى در مناجات پيامبرش موسى عليه السّلام با او: پيوسته بر نماز مواظبت كن، كه نزد من جايگاهى ويژه و عهدى محكم دارد.
2 ـ امام صادق عليه السّلام : لقمان به پسرش گفت: پسركم، هنگامى كه وقت نماز در رسيد، به خاطر هيچ چيز ، آن را به تأخير مينداز و از آن آسوده خاطر شو كه آن وام است.